Werken als arts in het buitenland
Arts-assistent,  Buitenland,  Christina,  Loopbaan

Werken als arts in het buitenland: hoe Samira werd toegelaten tot de opleiding Interne Geneeskunde in de Verenigde Staten

Leestijd: 7 minuten

“Werken als arts in het buitenland” is een blogserie over personen die als arts in het buitenland (gaan) werken. Vandaag introduceert Samira haarzelf en vertelt zij over haar beslissing om in het buitenland te gaan werken, namelijk in de Verenigde Staten! 

1. Zou je iets over jezelf willen vertellen?

Mijn naam is Samira (26). In 2021 heb ik mijn Geneeskunde opleiding in Amsterdam afgerond. Tijdens mijn opleiding Geneeskunde heb ik de eerste toets om te kunnen werken in Amerika afgerond. Dit heet de USMLE step 1. Dit was handig om tijdens de studie te doen, omdat de studie Geneeskunde dit financiert. Tijdens mijn Geneeskunde opleiding is mijn interesse voor de Cardiologie en Intensive Care geneeskunde ook gestart! 

Sinds een aantal jaren neem ik zowel video’s op over geneeskunde als over mijn weg naar in opleiding komen in het buitenland. Want buitenlandse studenten en artsen kunnen niet zomaar aan het werk in Amerikaanse ziekenhuizen: er zijn veel toetsen, sollicitaties en vooral voor papierwerk voor nodig! Ik probeer mensen met mijn video’s wegwijs te maken in het hele proces.

2. Waar ben je nu mee bezig?

Ik ben nu met name bezig met inpakken en een appartement zoeken in Washington. Ik vlieg namelijk begin juni al naar Washington toe! Dit maakt deze periode best hectisch, want ik probeer nog zoveel mogelijk vrienden en familie te zien en te spreken. De afgelopen maanden heb ik gewerkt als arbo-arts, maar daar ben ik recent mee gestopt vanwege de (internationale) verhuizing. 

Van alles wat hiervoor genoemd is, neemt papierwerk de meeste tijd in. Het gaat om, bijvoorbeeld, kindervaccinaties (deze moest ik opvragen), checklists af gaan (bijv. over kledingmaten voor je ‘scrubs’), certificaten uploaden, cijferlijsten naar allerlei instanties opsturen, afspraken maken voor in Washington, etc. 

3. Hoe kwam je op het idee om in het buitenland te gaan werken/specialiseren?

Toen ik heel jong was, zei ik al dat ik dokter wilde worden en naar Amerika wilde gaan. Ik weet niet meer goed hoe ik op deze ideeën kwam, ik weet bijvoorbeeld niet of ik destijds iemand na praatte. Op de middelbare school wist ik wel definitief dat ik dokter wilde worden, maar had ik niet meer zo’n sterke wens om naar Amerika te gaan. Toen ik eenmaal vierdejaars geneeskundestudent was, dus het moment dat ik aan mijn coschappen ging beginnen, besefte ik me echter wel hoe schaars de specialisatie plekken in Nederland zijn. Ik ging mij dus oriënteren op andere landen, en zo ook de Verenigde Staten. Na een aantal video’s gekeken en artikelen gelezen te hebben, leek het me toch leuk om de uitdaging aan te gaan. Dit was mijn grootste motivatie om in het buitenland te gaan werken. Andere voordelen waren ook dat ik daar direct in opleiding zou komen, dat het een engelstalig land is en dat mijn universiteit de eerste toets(en) (USMLE step 1 en step 2 CK) zou financieren. Hierdoor is het balletje gaan rollen en ben ik begonnen met studeren voor de eerste toets. Toen ik die eenmaal had gehaald, ben ik verder gegaan met de volgende toetsen die vereist waren. 

4. Wat heeft jou uiteindelijk overtuigd om ook werkelijk de benodigde toetsen en sollicitaties te gaan doen?

Ik besefte me goed hoe duur de toetsen en sollicitaties zouden zijn. Zonder COVID-19 had ik namelijk een aantal keren naar de Verenigde Staten moeten reizen voor face-to-face sollicitaties. Gelukkig kon ik deze nu via Zoom doen. Om de kosten iets te drukken, wist ik dat ik de USMLE step 1 tijdens mijn opleiding moest doen, omdat deze betaald zou worden door de universiteit. Het pad daarna zou ik echter zelf moeten financieren. Daardoor moest ik het wel écht willen en alle stappen daarna gaan doen, want anders zou het zonde van de tijd en het geld zijn (en zou het er later ook niet meer van komen). Ik wilde er achteraf geen spijt van hebben. Uiteindelijk ben ik enorm opgelucht dat ik de stap heb durven nemen!

5. Aan de hoeveelheid berichten die je ontvangt via social media is het duidelijk dat er veel mensen zijn die ook hetzelfde pad willen bewandelen. Had jij hulp met alle toetsen/verplichtingen/papierwerk destijds?

Toen ik begon, was er niemand die ik kende die dit ook deed. Het antwoord op of ik dus hulp had bij de toetsen is nee. Er waren wel enkele fora en video’s van buitenlandse studenten die ik heb bekeken en die waren best handig. Net voordat ik was afgestudeerd, heb ik mijn universiteit gemaild of er toch andere studenten aan dezelfde universiteit hebben gestudeerd die ook nu in de Verenigde Staten werken. Toevallig was er een alumni die tien jaar geleden hetzelfde pad heeft bewandeld en momenteel als internist in de Verenigde Staten werkt. Met hem heb ik eenmalig gebeld. Hij gaf mij de motivatie die ik nodig had en hij wilde ook mijn motivatiebrief bekijken. Het was heel prettig om hem gesproken te hebben. Dit was voor mij ook een motivatie om andere mensen te helpen die ook in het buitenland willen studeren. 

Tip: mail altijd jouw universiteit of er alumni zijn die hetzelfde hebben gedaan als jij nu doet. Alumni zijn vaak gemotiveerd om jou te helpen. 

6. Hoe ziet de opleiding Interne Geneeskunde er in de Verenigde Staten uit?

Het is een driejarige opleiding en dan ben je algemeen internist. Daar kan je werken als algemeen internist en dat heet hospitalist. Of je kan ervoor kiezen om daarna nog een subspecialisatie te doen, wat een fellowship heet. De Interne Geneeskunde is namelijk breder dan in Nederland, omdat de Cardiologie, MDL en Longgeneeskunde onder Interne Geneeskunde vallen. Hier hoef je in het begin dus niet afzonderlijk voor te solliciteren. De meeste zijn tussen de twee en drie jaar lang. Stel dus dat je cardioloog wilt worden, dan doe je eerst drie jaar algemene Interne Geneeskunde en dan nog een driejarige Cardiologie fellowship. 

Voor de Amerikaanse ziekenhuisserie fans zal ik nog kort de terminologie herhalen. Als arts die in opleiding is, ben je een resident. Specifiek, als eerstejaars arts heet je intern. In de praktijk zie je dan ook dat de eerstejaars artsen interns genoemd worden. Als je een fellowship doet, heet je een fellow. En een specialist wordt attending genoemd.

7. In jouw video’s neem je jouw kijkers van A tot Z mee in het proces om te specialiseren in het buitenland. Wat zijn jouw top tips voor lezers die ook in het buitenland willen werken?

Allereerst, oriënteer je goed. Vraag dus breed rond en kijk op het internet naar informatie die al beschikbaar is. En denk ook voor jezelf: waarom wil ik precies naar het buitenland toe? Het is namelijk goed om je te beseffen dat het een hele grote stap is. Als ik begin juni naar Washington vertrek, dan weet ik dat ik de komende drie jaar daar zal wonen. Mijn familie blijft in Nederland. Het is dus goed om jouw intrinsieke motivatie te weten om het vol te houden, zowel voordat je begint met de voorbereidingen als tijdens. 

Daarnaast moet je jezelf een tijdsdoel geven. Het is heel makkelijk om het uiteindelijk ofwel niet te doen ofwel er te lang mee bezig te zijn. Schrijf dus voor jezelf op wat je op welk moment gedaan wil hebben. Bijvoorbeeld: de toets van augustus ga ik maken, dus voor die tijd moet ik voldoende gestudeerd hebben. 

Er is een Facebook pagina: USMLE Residency Match Best Group (https://www.facebook.com/groups/usmleresidencymatchbestgroup/). Hier heb ik veel aan gehad in de voorbereiding voor alle toetsen en interviews. Mocht je interesse hebben om ook in de Verenigde Staten te gaan studeren, dan kan je meelezen op één van de vele facebook groepen die er zijn. 


Tijdslijn

04/2021 – USMLE step 1 

06/2021 – OET English Exam

08/2021 – USMLE step 2 CK

09/2021 – Aangemeld voor residency Interne Geneeskunde (Match 2022) in de VS

11/2021-01/2022 – Sollicitaties met 13 ziekenhuizen (die weer verbonden zijn met universiteiten)

03/2022 – Matchday: hier heb ik gehoord dat ik ‘gematcht’ ben met ziekenhuis in Washington DC. 

01/07/2022 – Start residency Interne Geneeskunde in Washington DC. In de VS maken ze grappen over deze datum, zo van “pas op als patiënt als je op 1 juli in het ziekenhuis bent, want dan beginnen de interns”.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.